κοιτώ ψηλά...
εκεί που σβήνει το γαλάζιο,  σφιχταγκαλιάζοντας το τίποτα...
με την δύναμη της σκέψης μου...
προσπαθώ να ανοίξω μία μικρή χαραμάδα....
σε ψάχνω...
να μου χαμογελάσεις...
όπως εκείνο το πρωινό των Χριστουγέννων, με τον κότσυφα....
έχουμε πολύ καιρό να τα πούμε....
ξέρεις....εκεί που οδηγώ....περνάς εσύ από μπροστά μου...μου χαμογελάς...βουρκώνουν τα μάτια....και όλα γίνονται θαμπά... 
τα μάτια σου....δεν προλαβαίνω να τα δω...ίσα που τα φαντάζομαι.... υγρά...παραπονεμένα...κουρασμένα....
κι έτσι όπως σε χάνω.... με πιάνει ένα κλάμα βουβό...σαν να κλαίει σιωπηλά από μέσα η ψυχή μου...
δεν ξερω πως να στο εξηγήσω....είναι αλλιώτικο από τώρα, ας πούμε, που τρέχουν δάκρυα στα μάγουλά μου.... 
και πριν φτάσω στο σπίτι, κάνω μία βόλτα ως την θάλασσα.... 
πόσο μου έχει λείψει η αγκαλιά σου...
να ήξερες πόσο μου έχεις λείψει...!!
εύχομαι...
να είσαι καλά εκεί ψηλά....
να εχει γαλήνη η ψυχή σου...

 

τραγούδια και ζώδια ....

Κριός: Ζηλεύει η νύχτα-Ορφέας Περίδης

Ένα τραγούδι που μιλά για έναν έρωτα φλογερό, παθιασμένο, δυναμικό, παρορμητικό… Όπως ακριβώς τον βιώνει ένας ερωτιάρης Κριός. «Ζεστό ποτάμι αυτή τη ζεστασιά σου δώσ' μου, θερμό εσύ ρεύμα στην κρύα θάλασσα του κόσμου…»
Ταύρος: Να μην χαθείς ποτέ από τη ζωή μου-Μαρινέλλα

Στίχοι που μιλούν για μία αγάπη πολύχρονη, αιώνια, που μεγαλώνει και δυναμώνει μέρα με τη μέρα, χωρίς οι εποχές και το πέρασμα του χρόνου να την αγγίζουν. Μια αγάπη ακριβώς όπως τη θέλει ο Ταύρος. «Μα εσύ ποτέ, να μη χαθείς ποτέ, ποτέ απ'τη ζωή μου γιατί κυλάς όπως το αίμα στο κορμί μου. Μου δίνεις δύναμη και νόημα να ζω…»

Δίδυμος: Μίλα μου-Δάκης & Χριστιάνα

Όταν η αγάπη πρέπει να εκφραστεί με λόγια, όπως και το μέγεθος της, την αξία της, μέχρι τον πόνο που μπορεί να προκαλέσει, μόνο ο Δίδυμος ξέρει να το κάνει καλύτερα από όλους. «Μίλα μου, ναι μίλα μου. Αν την αγάπη που σου έδωσα την άξιζες… Θα σου πω, ναι θα σου πω. Πως την αγάπη σου σα φυλαχτό την κράτησα…»

Καρκίνος: Τι γλυκό να σ’ αγαπούν-Χάρις Αλεξίου

Ένας έρωτας που εκφράζεται από αυτή την υπέροχη φωνή, με γλυκύτητα, τρυφερότητα, συγκίνηση, μέσα από δύο μελαγχολικά ακαταμάχητα μάτια όπως του Καρκίνου. «Μάτια μου μεγάλα, μάτια μελαγχολικά, ήπια στάλα στάλα, τα βαθιά σας μυστικά…»
Λέων: Δεν ξέρω πόσο σ’ αγαπώ- Βίκυ Μοσχολιού

Όταν αγαπάς τόσο πολύ, χωρίς μέτρο, δυνατά, φλογερά, πιο ψηλά κι απ’ τον ήλιο, τότε αγαπάς σαν Λέοντας! «Δεν ξέρω πόσο σ' αγαπώ, μέτρο δεν έχει η αγάπη, είναι απ' τον ήλιο πιο ψηλά, και δεν τη φτάνει μάτι...»

Παρθένος: Άσε με να σ’ αγαπώ – Λίτσα Διαμαντή

Όταν η αγάπη εκφράζεται μέσα από πράξεις, θυσίες και εξυπηρετικότατα και χωρίς εγωισμό, όπως σε αυτό το τραγούδι, μόνο ένας Παρθένος μπορεί να το καταλάβει απόλυτα.. «Άσε με εσύ να φταις κι εγώ συγγνώμη να ζητάω.Άσε με, άσε με, άσε με, να σ' αγαπάω…»

Ζυγός: Θέλω κοντά σου να μείνω – Γιάννης Βογιατζής & Τζένη Βάνου

Μόνο ένας Ζυγός ξέρει πολύ σωστά, ότι ο έρωτας είναι συντροφικότητα, αναγκαιότητα, εξάρτηση ο ένας από τον άλλο, χωρίς να απομακρύνονται δευτερόλεπτο… Παντοτινά… «Θέλω κοντά σου να μείνω, θέλω σκιά σου να γίνω. Κάθε πληγή ν' απαλύνω, που σε πονά...»

Σκορπιός: Πρώτη φορά – Ρένα Κουμιώτη

Ένα τραγούδι με ερωτισμό, βαθύ συναισθηματισμό, πάθος… Που μιλά για έναν έρωτα αληθινό, που ο ένας πεθαίνει και γεννιέται στα χέρια του άλλου… Ένα τραγούδι για το Σκορπιό. «Κι ο πυρετός σου μέσα μου, φωτιά που σπαρταράει. Έγιν' ο κόσμος μια σταλιά και πια δεν με χωράει. Πρώτη στα χέρια σου φορά, γεννιέμαι και πεθαίνω…»

Τοξότης: Σ’ αγαπώ σ’ όλες τις γλώσσες – Γιάννης Βογιατζής

Ένα τραγούδι φωνακτό, ερωτικό, χαρούμενο και σε… πολλές γλώσσες να υμνεί την αγάπη! Τι καλύτερο για ένα Τοξότη! «Σ’ αγαπώ ελληνικά, ίο τι άμο ιταλικά, ζε βουζέμ φραντσέζικα, άι λάβ γιού εγγλέζικα…»

Αιγόκερως: Αν σ’ αρνηθώ – Τζένη Βάνου

Ο Αιγόκερως αγαπά απόλυτα, αληθινά και κρατάει το λόγο του στον έρωτα! Όπως ακριβώς περιγράφει αυτό το υπέροχο τραγούδι! «Αν σ’ αρνηθώ φιλώ σταυρό, κι όρκο βαρύ σου κάνω, αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου, να πέσω να πεθάνω...»

Υδροχόος: Το πρωί με ξυπνάς με φιλιά – Σοφία Βέμπο

Γιατί αν θες να ζήσεις έναν έρωτα γεμάτο χαρά, γέλιο και καλοπέραση, όπως ακριβώς μας λένε αυτοί οι στίχοι, τότε άσε έναν Υδροχόο να σε αγαπήσει! «Το πρωί με ξυπνάς με φιλιά, μου χαϊδεύεις μετά τα μαλλιά, κι όλη μέρα γελάς, λόγια λες τρυφερά και γεμίζεις το σπίτι χαρά…»

Ιχθύς: Πριν χαθεί το όνειρο μας- Τόλης Βοσκόπουλος

Απόλυτα ρομαντικό, βαθύ, συναισθηματικό τραγούδι που μιλάει στη ψυχή μας και αντιμετωπίζει τον έρωτα σαν το απόλυτο όνειρο… Όπως ακριβώς ο Ιχθύς… «Πριν χαθεί το όνειρό μας και ξαναβραδιάσουμε, άσε με να σ' αγαπάω κι όπου φτάσουμε…»

ο κότσυφας και οι αναμνήσεις του....

Μια φορά και έναν καιρό
σε μία μικρή γειτονίτσα

ζούσε ένας  πανέμορφος, 
περήφανος, 
ελεύθερος κότσυφας...

Πετούσε στον ουρανό 
 










και ζούσε πιάνοντας σκουλήκια....
  


 
 τρώγοντας φρούτα τον χειμώνα....






για να δροσίζεται  κολυμπούσε τα καλοκαίρια 

και ήταν όπως όλα τα άλλα πουλιά.

Αλλά είχε μια συνήθεια: 

κάθε φορά που κάτι συνέβαινε στη ζωή του, 

είτε καλό είτε κακό, 

ο κότσυφας σήκωνε και μια μικρή πέτρα από το έδαφος. 



 Κάθε μέρα καθόταν και έβλεπε τα πετραδάκια,   




 γελούσε με τις όμορφες στιγμές,

έκλαιγε για τις κακές στιγμές. 


 


















 Κουβαλούσε τα πετραδάκια πάντα μαζί του, είτε πετούσε στον ουρανό, είτε περπατούσε στη γη, δεν τα άφηνε ποτέ και πουθενά.



















 
Μεχρι που έφτασε καιρός που  ο κότσυφας που πετούσε ελεύθερα, δεν μπορούσε πλέον ούτε να περπατήσει σωστά στη γη, 

ήταν αδύνατο να μετακινηθεί από μόνος  του.
 
 Δεν μπορούσε ούτε να κυνηγήσει πλέον. 







Μόνο η βροχή το ξεδιψούσε. 

 








Παρόλες τις δυσκολίες, ο κότσυφας πρόσεχε σαν τα μάτια του 

όλα τα πετραδάκια του, 

τις ανεκτίμητες αναμνήσεις του.

Μετά από λίγο καιρό ο κότσυφας πέθανε από την πείνα και τη δίψα. 

Το μόνο που απέμεινε να θυμίζει 
για πολύ καιρό τον όμορφο κότσυφα 
στηνμικρή γειτονίτσα.....

ήταν μία στοίβα από άχρηστες πέτρες.

Τι είναι αγάπη;

Τι είναι αγάπη; 
μπορεί άραγε κανείς να την ορίσει επιγραμματικά λέγοντας είναι ‘’αυτό’’ και ‘’αυτό’’ και δεν είναι ‘’εκείνο’’;
Μπορείς να αγαπήσεις έναν άνθρωπο, ένα ζώο και ότι άλλο έμψυχο ζει και κινείται πάνω στη γη. Δεν σταματάει όμως ποτέ εκεί…
Μπορείς ακόμη να αγαπήσεις μία φωτογραφία, ένα παιχνίδι, μία δουλειά, μια στιγμή που εύχεσαι να κρατήσει για πάντα. Μπορείς να αγαπήσεις καθετί άψυχο και να του δώσεις εσύ ζωή χάρη στην αγάπη σου!
Όλοι κρύβουμε μέσα μας μία αγάπη για κάποιον ή για κάτι. Άλλοτε μεγάλη και φανερή άλλοτε μικρότερη και κρυφή και καμιά φορά όλα μαζί!
Η αγάπη δεν έχει πρόσωπο, ηλικία, χώρο και χρόνο. Δεν έχεις λόγο πολλές φορές για ν’ αγαπάς, και αυτό ακριβώς είναι που σε μαγεύει! Δεν μπορείς να το εξηγήσεις ούτε να το περιγράψεις με λέξεις, αγαπάς γιατί απλά έτσι νιώθεις!
Η δύναμη της αγάπης είναι καταλυτική, εισχωρεί βαθειά μέσα στην καρδιά μας, καθορίζει την κάθε στιγμή το κάθε μας λεπτό.
Μπορεί να γιατρέψει τον πόνο σωματικό και ψυχικό, μπορεί να κάνει τα άσχημα στα μάτια μας να φαντάζουν όμορφα, τα ασήμαντα να μοιάζουν σημαντικά και τα μικρά, μεγάλα. Γι αυτό είναι άλλωστε τόσο μαγική, γιατί μπορεί να τα αλλάξει όλα!
Και αφού λοιπόν όλα αυτά τα καλά πηγάζουν από την αγάπη τότε γιατί πολλές φορές αυτή μας πληγώνει; Η απάντηση είναι απλή: γιατί η αγάπη δεν έχει λογική ( πως γίνεται να χωρέσει η λογική άλλωστε μέσα σε τόση μαγεία;)
Όταν αγαπάς τυφλώνεσαι, δεν βλέπεις τα πράγματα αντικειμενικά και καθαρά. Ζεις το όνειρο, μέσα στο ροζ σου συννεφάκι ώσπου μία μέρα ξυπνάς απότομα και αντικρίζεις την πραγματικότητα (‘’καλά τι σκεφτόμουν τότε;’’ χιλιοειπωμένη φράση όλων μας).
Την αγάπη πρέπει να μάθεις να την χειρίζεσαι σωστά, να την ελέγχεις και να την μοιράζεις με δόσεις εκεί που πρέπει. Φαντάσου κάτι σαν ένα είδος συναλλάγματος όπου πληρώνεις με αγάπη και πληρώνεσαι αντίστοιχα.
Είναι αυτό που λέμε ‘’ ό ,τι δίνεις παίρνεις’’. Μοίρασε μπόλικη αγάπη στους γύρω σου για να νιώσεις άνθρωπος, πάρε αρκετή πίσω για να νιώσεις ζωντανός, φύλαξε όμως και μία γερή δόση και δώσε την στον εαυτό σου για να νιώσεις όμορφος.
Αγάπα με την ψυχή σου, τις ψυχές των άλλων, αλλά πρώτα αγάπησε την δική σου την ψυχή!


 – www.thessalonikiartsandculture.gr

Γιατί τα κοάλα αγκαλιάζουν τα δέντρα.....

Το κοάλα γέρνει προς τα εμπρός και με ένα σχεδόν στοργικό τρόπο, αγκαλιάζει τον κορμό του δένδρου.

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί συμβαίνει αυτό όμως;

Οι επιστήμονες, από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης ανακάλυψαν το σκεπτικό πίσω από αυτή την ασυνήθιστη πράξη αυτών των  χαριτωμένων ζώων.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν εξοπλισμό προηγμένης τεχνολογίας για να κάνουν τη μελέτη τους. Αυτό που τράβηξε την προσοχή τους ήταν τα αποτελέσματα των θερμικών  καμερών που χρησιμοποιούσαν για την παρακολούθηση των κοάλα. Κατά τη διάρκεια των εξαιρετικά ζεστών ημερών, τα κοάλα αντί να αναρριχηθούν στην κορυφή των δέντρων, κατέβηκαν στις χαμηλότερα  και πιο δροσερά σημεία και έκαναν αυτό που κάνουν καλύτερα: αγκάλιασαν σφιχτά τα δέντρα.

Σε μια προσπάθεια να ελέγξουν τον τρόπο που ρυθμίζουν τις θερμοκρασίες σώματος , οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι αναρριχούνται σε όλη τη διαδρομή μέχρι την κορυφή των δέντρων έτσι ώστε να έχουν καλύτερη πρόσβαση στα φύλλα, πηγή τροφής τους. Από την άλλη πλευρά, όταν οι  ημέρες έγιναν θερμότερες, τα κοάλα άρχισαν να κατεβαίνουν και να κολλούν (κυριολεκτικά) προς τα κατώτερα μέρη των δέντρων.



Ο Δρ Michael Cairns εξήγησε ότι τα αποτελέσματα της θερμικών μετρήσεων ήταν εκπληκτικά. Βοήθησαν  τους επιστήμονες να συνειδητοποιούν ότι αυτό που τα κοάλα έκαναν δεν ήταν μια τυχαία συνήθεια, αλλά, στην πραγματικότητα, ήταν ο πιο αποτελεσματικός τρόπος με τον οποίο έπρεπε να αποφύγουν την υπερβολική θέρμανση και να μειώσουν τη θερμοκρασία του σώματός τους.

Τα μεγάλα δέντρα έχουν το δικό τους μικροκλίμα και αυτό είναι σωτηρία για τα κοάλα κατά τις ημέρες που η θερμοκρασία αυξάνεται σε μεγάλο βαθμό. Με τη βοήθεια των θερμικών καμερών, φάνηκε ότι κατά τη διάρκεια των εξαιρετικά ζεστών ημερών  τα κοάλα, με το αγκάλιασμα των δέντρων,μείωναν τη θερμοκρασία του σώματός τους, μέχρι επτά βαθμούς…